Showing posts with label ஹையோ ஹையோ. Show all posts
Showing posts with label ஹையோ ஹையோ. Show all posts

Sunday, March 29, 2020

சைனா வைரஸ்

அமெரிக்கால டிரம்ப் ‘சைனா வைரஸ்’னு சரியாதான் சொல்லியிருக்கார். இதை கேடுட்டு சப்பைமூக்கனுக்கு ஒரே கோபம் ‘அதெப்படி சைனா வைரஸ்னு சொல்லலாம், அதான் அழகா லக்ஷணமா “கொரோனா”னு சாஸ்த்ரோக்தமா நாமகரணம் பண்ணியிருக்கே!’னு சப்பைகட்டு கட்டரான். கடங்கார சப்பைமூக்கன் எல்லா ஊர்லையும் பரப்பி விட்டுட்டு “எங்க ஊர்ல இப்ப சரியாயிடுத்து நீங்களும் எங்களை மாதிரி செத்து செத்து விளையாடுங்கோ!”னு உபதேசம் பண்ணிண்டு இருக்கான். நம்ப ஊர்ல இருக்கும் ‘ரெட்லைட் ஏரியா ஏஜண்ட்ஸ்’ அதான் மீடியாகாரா சீனாவிடமிருந்து உலகம் கற்கவேண்டிய பாடம் என்ன?னு ஆர் எஸ் பாரதி சொன்ன மாதிரியே ‘தொழில்’ பண்ணிண்டு இருக்கா. இது போதாதுனு கேரளாவில் பினராயி விஜயனுக்கு வேற கால் அமுக்கி விடவேண்டி இருக்கு. உலகத்துல எங்க இழவு விழுந்தாலும் முதல்ல சீதகம் கேரளாகாரனுக்கு தான். ஏன்னா அவன் டீகடை வைக்காத இடமே கிடையாது. வைரஸ்/பாக்டீரியா/காச்சல்/கபம்/லூஸ்மோஷன் எல்லாத்துக்கும் அவன் எப்போதும் தயாரா இருப்பான். நயவஞ்சகமா அவன் ஊர்ல இருக்கர தமிழ் நாட்டு தொழிலாளிகளை அவசரம் அவசரமா ஊருக்கு அடிச்சு விரட்டிண்டு இருக்கான். நம்பாத்து குப்பையை மொத்தமா எடுத்து பக்கத்தாத்துல போட்டாசுன்னா நம்ப வீடு சுத்தமாதானே இருக்கும், இந்த ஜோலியைதான் சேட்டன் பாத்துண்டு இருக்கான். மருத்துவமனை கழிவு எல்லாத்தையும் வண்டில ஏத்தி தமிழகத்துல கொண்டு வந்து கொட்டர்து & ஆம்புலன்ஸ்ல ஆட்களை ஏத்தி தமிழகத்துல கொண்டு வந்து இறக்கிவிடர்து, காசர்கோட்ல இருக்கும் கொரொனா கேஸ்களை ‘மங்களூர்ல போய் சிகிச்சை பாருங்கோ!’னு அனுப்பி வைக்கர்துனு 24 மணி நேரமும் நயவஞ்சக வேலைதான். இந்த மானம் கெட்ட பொழப்புக்கு பீத்தல் ஒரு கேடு. இத்தாலி இத்தாலினு இத்தனை நாளா பீத்தீண்டு இருந்தா, இப்ப தான் புரியுது அங்க ஒரு தாலியும் இல்லைனு. பாஸ்தாவும் பிசாவும் திண்னதுதான் மிச்சம் வரிசையா 50 பேர் ஆஸ்பத்திரிக்கு போனா அங்க கையும் ஓடலை காலும் ஓடலை. ஏதோ இருக்கர மிச்சம்மிஞ்ஜாடி மருந்தை வெச்சு வைத்தியம் பாத்துண்டு இருந்தா இப்ப அதுக்கும் வழி இல்லாம போயாச்சு. ஆஸ்பத்திரி ரொம்பி வழிஞ்சு உள்ள போகவே இடம் இல்லாம பாதிபேர் ஆஸ்பத்திரி வாசல்ல இருக்கும் மரத்தடில இருக்கா இது போதாதுனு பாதிபேருக்கு சலூன்ல முடிவெட்டிக்க வந்தவா மாதிரி ஒரு போர்வையை மட்டும் போர்த்தி நாற்காலில உக்காத்தி வச்சுருக்கா. இந்த லட்சணத்துல இத்தாலியை போல இந்தியாவும் நிலைமையை சிறப்பா கையாளனும்னு தெருமுருகன் காந்தி (எ) டேனியல் ஒப்பரி வெச்சுண்டு இருக்கான். உலக அளவுல இந்தியா நல்லமுறையில் தான் கையாண்டுவருகிறது. இந்திய அளவில் தமிழக அரசு சிறப்பாகவே செயல்படுகிறது. முக்கியமாக நம்ப சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் விஜயபாஸ்கர். முதல்ல இந்த உலக சுகாதார நிறுவனத்தை வெளுக்கனும். நவம்பர்லையே தைவான்காரன் ஐ.நா-ல போய் ‘பக்கத்தாத்துல(சீனா) ஏதோ பிரச்சனை மாதிரி இருக்கு! எல்லாரும் கட்டிபிடிச்சு அழுதுண்டு இருக்கா! என்னனு கேளுங்கோ!’னு புகார் சொன்னா அதை சரியா ஜாரிக்காம சப்பைமூக்கன் சொன்னதை அப்படியே திருப்பி வாங்கி ‘ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லையாம்! பேசிண்டு தான் இருக்காளாம்!’னு முழு பூசணிக்காயை மறைச்சதோட விளைவு உலகத்துக்கே ‘ஹேப்பி நியூ இயர்’ ஆயிடுத்து. எதையோ அடுத்து வேட்டிக்குள்ள விட்டுண்ட கதையா பாரிஸ் மேயர் பிப்ரவரில “சப்பைமூக்கனை கட்டிபிடிப்போம்!”னு ஒரு டிரெண்டிங்கை டிவிட்டர்ல ஆரம்பிச்சு வெச்சு, “நீங்களும் ஆளுக்கு ஒரு சப்பைமூக்கனை கட்டிபிடிச்சு முத்தா குடுத்து போட்டோ போடுங்கோ!”னு கிளப்பிவிட்டான். அங்க இருக்கும் பைத்தியங்களும் கட்டிபிடிச்சு போட்டோ போட்டு முடிக்கும் போது ஊரோட கொரொனா உற்சவம் ஆரம்பிச்சு கட்டிப்பிடிச்சவன் எல்லாருக்கும் மறுபத்து கழிஞ்சு அடுத்த மாசத்துலேந்து மாசியம் வரபோகர்து. நம்ப ஊர்ல பிரதமர் முன்னாடியே சுதாரிச்சுண்டு, ‘அமையசமைய ஆத்துக்குள்ள இருங்கோ! இல்லைனா எல்லாருக்கும் ஒரே சமயத்துல வைகுண்டப்ப்ராப்தி கிடைச்சிடும்!’னு சொல்லி எச்சரிச்சாலும் ஒருத்தனும் அடங்கர்தா இல்லை. பால் வாங்க போறேன்! பழம் வாங்க போறேன்!னு பைக்கை எடுத்துண்டு சுத்தர்துகள். இந்த மாதிரி வெளில சுத்தரவா எல்லாரையும் ஒரு ஸ்பெஷல் ப்ளைட்ல ஏத்தி இத்தாலிக்கு அனுப்பிட வேண்டியது தான். நிறைய வீடுகள்ல ‘work from home’ என்பது ‘work for home’-ஆ ஆயிண்டு இருக்கு. ‘சும்மா மவுசை தெய்க்கர்துக்கு பதிலா எனக்கு ரெண்டு பத்துபாத்ரம் தேச்சு தந்தா என்ன?’ ‘இப்ப பிரேக் சமயம் தானே வாஷிங்மெஷின்ல துணியை போடுங்கோ!’ ‘அஞ்சாவது விசில்ல குக்கரை ஆப் பண்ணுங்கோ!’ மாதிரியான ஒர்க் அலகேஷன் ஆயிண்டு இருக்கு. ஆத்துக்குள்ள சும்மா இருக்கும் போது பொழுதுபோகர்துக்கு நிறையா வழிகள் இருக்கு. தங்கமணிக்கு சமையல்கட்டுல கொஞ்சம் ஒத்தாசையா(சமையல்ல மட்டும்) இருங்கோ! ஏப்ரல் 15 வரைக்கும் வீட்டுக்குள்ள உயிரோட நடமாடனும்னு ஆசையிருந்தா தேவையில்லாத விவாதம் எதையும் தங்கமணிகிட்ட ஆரம்பிக்காதீங்கோ! அவாளுக்கு தான் கத்தி எங்க இருக்கு கரண்டி எங்க இருக்குனு நன்னா தெரியும். முக்கியமா அவா அப்பாவையோ அண்ணா/தம்பியையோ திட்டாதீங்கோ. கோரோனா பயம் ஜாஸ்தி ஆச்சுனா உங்களோட கல்யாண கேசட்டை/சிடியை எடுத்து ஒரு தடவை போட்டு பாருங்கோ! ‘இவ்ளோ பெரிய ஆபத்தையே பாத்துட்டோம் இதையும் தாண்டி வந்துடலாம்’னு மனசுல ஒரு தைரியும் வரும். அனேகமா இந்த சைனீஸ் வைரஸோட அட்டகாசம் முடிஞ்சு கைஜோசியக்காரா எல்லாரும் வேற ஜோலி தான் பாக்கணும். அவனவனுக்கு கை அலம்பி அலம்பியே ரேகை காணாம போயிடுத்து. நான் அலம்பிண்டு இருக்கர அலம்புக்கு இனிமே ஆர்தோ டாக்டர் எக்ஸ்ரே இல்லாம என்னோட கைல எலும்பு சரியா இருக்கானு பாக்கலாம் அந்த நிலைமைல இருக்கு. இதுக்கு நடுல என்னோட தங்கமணி “சும்மா வந்து வந்து கை அலம்பர்துக்கு பதிலா இட்லி குக்கர், பால்பாத்ரம் நு ஒவ்வொன்னா தேச்சு வைக்கலாம் இல்லையா”னு சவுண்ட் குடுப்பதால் அடுத்த பதிவுல பாக்கலாம்.

Friday, July 30, 2010

ஷகிராவும் கவுண்டமணியும்.....

இந்த ஊருக்கு(Doha) வந்த புதுசுல கண்ணை கட்டி விட்ட மாதிரி இருந்தது, இப்போ கொஞ்சூண்டு கண்ணை அவுத்து விட்ட மாதிரி இருக்கு அவ்ளோதான். ஊருக்கே ஏசி போட்ட மாதிரி கண்ணுக்கு குளுர்ச்சியா ( நான் மரத்தை சொன்னேன்)இருக்கும் பூலோக சொர்க்கம் பெங்களூர்லேந்து வந்ததால் கொஞ்சம் கஷ்டமாதான் இருந்தது. ஆனால் நான் வந்த சமயம் இங்கையும் குளிர்காலமா இருந்ததால தக்குடு தப்பிச்சான்.



ஆபிஸுக்கு போனா அங்க எல்லாம் ஒரே ஷேக்கு மயமா இருந்தது (பின்ன என்ன 3/4 போட்ட பிகரா இருக்கும்?னு நக்கல் அடிக்க வேண்டாம்). கடைசியா என்னோட உயரதிகாரியை பாத்து 'கும்புடுக்கரேன் எஜமான்!'னு சொன்னேன் (இங்க்லிபீஸ்ல ரிப்போர்ட் பண்ணர்துன்னு சொல்லுவாங்க). அதுக்கு அப்புறம் என்னோட சீட்டுக்கு போனா பக்கத்து சீட்ல ஒரு சூடான்காரார், கொஞ்சம் தள்ளி இன்னொரு ஷேக்கு உக்காச்சுண்டு இருந்தார். சாப்டாமா கூட இருக்க முடியும், ஆனா பக்கத்துல உள்ளவாளோட பேசாம மட்டும் திருனெல்வேலிகாரனால இருக்க முடியாது. பக்கத்தாதுல பாம் வெடிச்சாலும் எட்டிப்பாக்காம ப்ளாக்ல ‘பாதுஷா செய்வது எப்படி?’ன்னு படிச்சுண்டு இருக்கர்துக்கு நான் என்ன சிட்டில உள்ளவனா??

எங்க ஊரா இருந்தா, அண்ணாச்சி! என்னா வெயிலு அடிக்கி!னு மெதுவா ஆரம்பிச்சோம்னா 30 நிமிஷத்துக்கு குறைவு இல்லாம அண்ணாச்சி நம்ப கூட பேசுவார். அந்த கதை எல்லாம் இங்க நடக்காதுன்னு எனக்கு நன்னாவே தெரியும். சூடான்காரர் நல்ல ஆறடி ஒசரத்தோட கூடை பந்தாட்ட வீரர் மாதிரி இருந்தார். மெதுவா அவர்ட்டதான் பேச்சு குடுக்க ஆரம்பிச்சேன். இருந்தாலும் ரொம்ப எல்லாம் ஸ்னேகம் ஆகலை. நம்ப ஊர்ல எல்லா பயலும் கிரிக்கெட் பைத்தியம் புடிச்சு அலையற மாதிரி இங்க உள்ளவாளுக்கு எல்லாம் கால்பந்தாட்டம்னா உசுரு. தச்சுமம்முவுக்கு நம்ப மாவுடு தொட்டுக்கர மாதிரி இவா எல்லாருக்கும் புட்பால் இருந்தா போதும்..

உலககோப்பை போட்டி நடந்த போது இவாளோட கோட்டியின் உச்சகட்டத்தை பாக்க முடிஞ்சுது. ‘இந்தவாட்டி for ஆப்ரிக்கா!’னு முடியும் கால்பந்தாட்டத்தோட அந்த விளம்பரப் பாட்டுக்கு நடுல 'ங்கொக்கா மக்கா, ங்கொக்கா மக்கா'னு வரும் அந்த வரியை கேட்டவுடன் எனக்கு ஆச்சர்யமா இருந்தது. எங்கையோ ஆப்பிரிக்கால இருக்கும் பாப் பாடகி ஷகிரா (பேரை கவனமா வாசிங்கடே!) நம்ப கவுண்டமணியோட ரசிகையா?னு ஆச்சர்யமா இருந்தது. கூர்மையா கேட்டதுக்கு அப்புறம்தான் அது 'ங்கொக்கா மக்கா’ இல்லை ‘வக்கா வக்கா!’னு மனசுல ஆச்சு

எனக்கு புட்பால் பத்தி ஒன்னுமே தெரியாது, பெனால்டினு சொன்னா எனக்கு எங்க ஊர்ல எலக்ட்ரிசிட்டி பில் கட்டலைன்னா, 15 தேதிக்கு அப்புறம் காக்கி டவுசர் போட்ட ஒரு மாமா வந்து அவாத்து பீஸ்கட்டையை பிடிங்குண்டு போவார். பில்+50 ரூவா அபராதம் கட்டினாதான் திருப்பி கரண்ட் வரும். இதுதான் எனக்கு தெரிஞ்ச பெனால்டி. (இப்போ எல்லா வீட்டு பீஸ் கட்டையையும் நிரந்தரமா ஆற்காடு மாமா பிடிங்கி வச்சுருக்கார்னு கேள்விப் பட்டேன்)

கார்னர்நு சொன்னா எனக்கு என்னோட பெங்களூர் ஆபிஸ்தான் ஞாபகம் வரும். முதல் ப்ளோர்ல கதவை திறந்தோன்னே 'கன்னிமூலகணபதி' மாதிரி கார்னர்ல சக்கப்பழமா ஒரு டில்லி பிகர் ரோலிங் சேர் நிறைஞ்சு உக்காசுண்டு இருப்பா. அதுதான் எனக்குத் தெரிஞ்ச ஒரே கார்னர்.

இங்க உள்ளவா கூட பேசனும்னா புட்பால் பத்தி பேசினா போதும்னு புரிஞ்சது. 10 அடி நகருவதற்குள் 10 தடவை பாஸ் பண்ணி கொண்டு போகர்து ஸ்பெயின் அணியோட சிறப்பாம்சம். வெறும் 3 பாஸ்ல 70 அடி வரைக்கும் கொண்டு போகர்து ஜெர்மனியோட திறமை. ஆக்ரோஷமான அணி அர்ஜெண்டினா- இந்த மாதிரி பல விஷயங்களை பிட்டு போடுவதற்கு உபயோகமாகும்னு தெரிஞ்சுக்க ஆரம்பிச்சேன்.

இந்த மாதிரி ஒரு சமயத்துல தான் ஒரு நாள் அந்த சூடான் காரர்ட மெதுவா ஒரு பிட்டை போட்டேன். அரை இறுதிப் போட்டிக்கு பிரேசிலும் இல்லை, அர்ஜெண்டினாவும் இல்லை இனிமே புட்பால் பாத்து என்ன பிரயோஜனம்? னு மெதுவா ஆரம்பிச்சேன்.(லீவு அன்னிக்கு லேடிஸ் காலேஜ் வாசல்ல காத்துக் கிடந்து என்ன பிரயோஜனம்!னு மனசுக்குள்ள சொல்லிண்டேன்). அவர் கையை டேபிள்ல வச்சுண்டு தலையை டேபிள்ல சாய்ச்சுண்டு இருந்தார். பக்கத்துல போய் பாத்தா கேவி! கேவி! ஒரே அழுகை. (வடிவேல் குரலில்)தாய்ப் பாசத்துல இவர் நம்பளை மிஞ்சிடுவார் போலருக்கே!!னு நினைச்சுண்டே அவரோட முதுகை தடவி குடுத்து, அவர் கழுத்துல இருந்த டையை வச்சு அவர் கண்ணை எல்லாம் துடைச்சு விட்டு சமாதானம் பண்ணர்துக்குள்ள போதும்! போதும்!னு ஆயிடுத்து.

அப்புறம் தான் தெரிஞ்சது அந்த ஆளு பிரேசில் & அர்ஜெண்டினாவோட கன்னாபின்னா ரசிகர்னு. நல்ல வேளை பிரேசிலை பத்தி கேவலமா எதாவது சொல்லியிருந்தென்னா என்னோட பல்லை ஒடச்சு இருப்பார் அந்த சூடான் சிங்கம். பல்லும் வாயும் தப்பிச்சது குலதெய்வம் பெருவேம்புடையார் புண்ணியத்துலதான்...:). அதுக்கு அப்புறம் அந்த சூடான் சிங்கம் தக்குடுவுக்கு பயங்கர தோஸ்த் ஆயிட்டார். இரண்டு வாரம் என்னோட ஆபிஸ் கார் டிரைவர் லீவு போட்டப்போ கூட இவர்தான் கால் டாக்ஸி மாதிரி தினமும் என்னை பிக்கப்பு, ட்ராப்பு எல்லாம் ஓசிலையே பண்ணினார்.

இங்க உள்ள ஷேக்கு கூட நான் இங்க்லீஷ்ல பேசின கதையை தனியா ஒரு பதிவா போடலாம்னு இருக்கேன்.

விரைவில் உங்கள் அபிமான ப்ரவுசர்களில் எதிர்பாருங்கள் 'ஓமணக் குட்டி டான்ஸ்'

Saturday, March 27, 2010

நினைவெல்லாம் நித்யா!

நானும் எழுத வேண்டாம்னுதான் பார்த்தேன், ஆனா ஆதரவு படுபயங்கரமா இருப்பதால் எழுதிடலாம்னு முடிவு பண்ணியாச்சு. படம் ஆரம்பத்தில் மெதுவாகத்தான் தொடங்குகிறது. கதாநாயகன் ரொம்பவே இளமையாக தோற்றம் அளிக்கிறார். அவருடைய காந்தச்சிரிப்புக்கே நாம வாங்கின டிக்கெட்டு சரியா போச்சு. ஒரு கட்டத்தில் கதாநாயகி குடித்துவிட்டு மிச்சம் வச்ச டம்பளர்லையே கதாநாயகன் குடிக்கும் போது கதாநாயகியோட நம்ம காந்தக் கண்ணழகனுக்கு இருக்கும் அன்யோன்யம் நமக்கு நல்லா புலப்படுகிறது. சன் டீவியில் வெளிவராத முழூ காட்சிகள் இங்கு உள்ளது.

ஆரம்பத்தில் நண்பர்களோட லூட்டி அடிக்கும் கார்த்திக், ஒரு கட்டத்தில் எல்லா நண்பர்களும் பொழைப்பை தேடி போன உடன் தனது தூரத்து சொந்தக்காரரான நிழல்கள் ரவியின் வீட்டில் சில நாள் தங்கிட்டுப் போகலாம்னு ஒரு மலை பிரதேசத்துக்கு வரும் கார்திக் அங்கு ஒரு மலை ஜாதிப் பெண்ணை பார்த்து காதலில் விழுந்து, பல போராட்டத்துக்கு பிறகு எப்படி கை புடிக்கிறார் அதுதான் கதை.

இங்கு நான் சொல்ல வந்தது அந்த படத்தில் வந்த பாடல்களை பத்திதான். எல்லா பாடல்களுமே இனிமையான ஒரு வயசு குழந்தையோட மழலை வார்த்தைகள் போல் எப்போது கேட்டாலும் நமக்கு மகிழ்ச்சியை தரும். அழகான வைகாசி மாதத்தில், மாலை மயங்கும் வேளையில் கல்லிடையில் பாயும் ‘நித்யகன்னி’யான தாமிரபரணியில் காலை நனைத்தபடி ஆள் அரவம் இல்லாத ஒரு பாறையில் அமர்ந்து இருக்கும் போது, எங்கிருந்தோ வரும் ஒரு மெல்லிய புல்லாங்குழல் இசையை ரசிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வை எல்லா பாடல்களிலும் நாம் காணலாம். 'பனி விழும் மலர் வனம்' பாடல் இளையராஜாவின் மகுடத்தில் ஒரு வைரம் என்றே சொன்னால் அது மிகையாகாது. ராஜா அதிகம் உபயோகிப்பது வயலினா, தபேலாவா? என்று சண்டை போட்டுக் கொள்பவர்கள் சற்று குழம்பிப் போகும் படியாக இந்தப் பாடலில் இரண்டும் ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்த ஒரு அழகை வர்ணிக்க வார்த்தைகளே இல்லை. அதிலும் ஒரு சரணத்தில் பாடல் வரியோடு சேர்ந்து தபேலாவை உருட்டிய அழகு அடடா! அடடா! .

'கன்னிப் பொண்ணு கை மேல' பாடல் ஒருமாதிரி நாட்டுப்புற பாடல் போலவும் அதே சமயம் தாளக்கட்டும் சிறிதும் பிறலாமல் இருக்கும். பாடலின் வேகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கூட்டப்பட்டு இருக்கும் அழகு நம்மை பாடலோடு ஒன்றவைக்கிறது. அந்தப்பாடலில் அந்த மணப்பெண் அங்கு ஆடிக்கொண்டு இருக்கும் ஆட்கள் ஒருவர் மீதும் படாமல் மணமகன் இருக்கும் இடத்தை அடைந்து அவனுக்கு மாலை இட வேண்டும். மாப்பிளைவீட்டார் குறுக்கும் நெடுக்குமாக வளையவந்து கொண்டே இருப்பார்கள், அதை எல்லாம் தாண்டி அவங்க கோவம் வராமல் பொறுமையா போய் இலக்கை அடையனும். இந்த கலோபரத்துக்கு நடுவில் கார்திக் அவரோட வண்டியை நைசாக ஓட்டிவிட்டு வந்துவிடுவார்.

'ரோஜாவை தாலாட்டும் தென்றல்' பாடலின் தாளக்கட்டு நம்மை யாரோ இயல்பான வேகத்தில் ஒரு ஊஞ்சலில் வைத்து ஆட்டுவது போன்ற ஒரு அனுபவத்தை நமக்கு ஏற்படுத்தும். சங்கீதத்தில் அதுதான் ஒரு ஆச்சர்யம், எத்தனை முறை கேட்டாலும் நமக்கு திகட்டவே திகட்டாது. பெண்களூர் ரெட்டிகள் வீட்டு கல்யாணங்களில் உண்மையாகவே குறைந்த பட்சம் பதினாறு விதமான ஸ்வீட் வகைள் பரிமாறுவார்கள். பஸ் ஸ்டாண்டில் ஒரு பிகராவது வராதா என்று ஏங்கிக் கொண்டிருப்பவன் முன்னால் ஒரு நல்ல லேடிஸ் காலேஜ் பஸ் நிறைய பிகர்கள் வந்து இறங்கியதுன்னா, அவன் எதை அள்ள, எதை தள்ள? நு தெரியாமல் குழம்பிவிடுவது போல், நம்மாள எல்லாத்தையும் சாப்டவும் முடியாது, ஆனா சாப்டாம இருக்கவும் முடியாது.. ஆனால் இந்த படத்தில் எல்லா பாடல்களுமே அருமையாக இருக்கும் போதிலும் நமக்கு திகட்டாத ஒரு மனனிலையே நிலவுகிறது என்றால் அதன் பெருமை அனைத்தும் அதன் பாடலாசிரியரையும், இசையமைப்பாளரையுமே சாரும்.

நான் இந்த படத்தில் வரும் பாடல்களை பத்திதான் ரொம்ப நாளா எழுதனும்னு நினைச்சுண்டு இருந்தேன்பா! இதுல எந்த நுண்ணரசியலும் கிடையாது....:)

கோப்ஸ், ஆயில்யன் மாதிரி வேறு யாரெல்லாம் நாக்கை சப்புக் கொட்டிண்டு வந்து 'கப்பு' வாங்கிய முகத்தோட அசடு வழிஞ்சுண்டு, 'எனக்கு அப்பையே தெரியும்!'னு உங்களுக்கு நீங்களே சமாதானம் சொல்லிண்டு என்னை திட்டினீர்கள்??? ஒழுங்கா வந்து கமண்ட்ல போட்டா நாங்களும் உங்க கூட சேர்ந்து சிரிப்போம்ல....:)