இந்த மாதிரி சமயத்தில் என்னோட ஒரு நண்பன் எனக்கு போன் பண்ணி, ஒரு மலையாளப்படம் இருக்கு, புது ப்ரிண்ட்! வேணுமா?னு கேட்டான். எனக்கு வயத்தை கலக்கிருத்து. இதே வார்த்தைகளை காலேஜ்ல படிக்கும் போது என் நண்பர்கள் அவாளுக்குள்ள பேசி நான் கேட்டுருக்கேன். ஒருவேளை 'அப்புக்குட்டனும் ஸ்வப்னதிவசமும்'-ங்கர மாதிரி ஏடாகூடமா படத்தை தந்துட்டா என்ன பண்ணர்து?னு கொஞ்சம் பயம். (ஹலோ அந்த பேர்ல ஒரு படமும் கிடையாது, கோப்ஸ் மாதிரி உடனே ஆன்லைன்ல அந்த படம் இருக்கானு தேடாதீங்கோ..:) ).
அதெல்லம் இல்லை, மம்முட்டி நடிச்ச படம்தான்!னு அவன் துண்டை போட்டு தாண்டி சத்தியம் பண்ணினதுக்கு அப்பரம் வாங்கி பார்த்தேன். வீட்டை தாண்டி வருவாயா, ரோட்டை தாண்டி வருவாயா? விபீஷணன்,கும்பகர்ணன்,புலி, கரடி போன்ற படம் பத்தி எல்லாம் உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியும் என்பதால் 'லவுட் ஸ்பீக்கர்'ங்கர அந்த படம் பத்தி சில தகவல்கள் இந்த பதிவில். மம்முட்டி இதுல ஒரு கிராமத்தானாக வரார். கிராமத்தானுக்குரிய லக்ஷணமான வாயை அகலமா திறந்து பேசர்து, ரேடியோ கேட்பது, தலை வாராம இருக்கர்து, மலபார் பீடியை காதில் செருகி வத்திருப்பது போன்ற எல்லாம் இந்த கதாபாத்ரத்துல இருக்கு.எல்லாத்தையும் விட கிராமத்து மனுஷா ‘லொட லொட’நு பேசினாலும் பாசக்கார பயலுக என்பதை எல்லா இடத்திலும் நிரூபிக்கிறார்.
தக்காளி இல்லாம எப்படி தக்காளி ரசம் பண்ண முடியாதோ அதே மாதிரி ஒரு சீன்லையாவது சுகுமாரி(அனுபவம் மிக்க நல்ல திரை நடிகை)இல்லாம மலையாள படம் கிடையாது. முதல் சீன்லையே டாக்டரா வராங்க அந்த அம்மா. கதை இதுதான், தோப்பளாங்குறிச்சி(இடுக்கி ஜில்லா)லேந்து நகரத்துக்கு கொஞ்சம் காசு சம்பாத்யம் பண்ணனும்னு மைக்(மம்முட்டி) வரார். வந்த இடத்துல அமெரிக்காலேந்து நாப்பது வருஷம் கழிச்சு வந்த மேனனுக்கு தன்னுடைய ஒரு கிட்னியை தரமுன்வரார் கதானாயகன்.
இந்த படத்துல க்ரேசி சிங்கும்(லகாண் பட நாயகி) ஒரு கதாபாத்ரமா வரா. கதானாயகினு எல்லாம் சொல்ல முடியாது. கண்களால் கவிதை சொல்லும் க்ரேசிசிங் இந்த படத்துல ரொம்ப யதார்த்தமா நடிச்சுருக்கா. தமிழ் சினிமாவா இருந்தா க்ரேசி சிங்குக்கு ஜிங்குனு ஒரு சின்னக் கொழந்தேள் ட்ரஸ்ஸை போட்டுவிட்டு சுவிட்சர்லாந்து பனிக்கு நடுல புரட்டி எடுத்துருப்பாங்க.
மலையாளிகளுக்கே ஊர் பெருமை ரொம்ப ஜாஸ்தி. இந்த படத்தில் மம்முட்டியும் எதுக்கு எடுத்தாலும் தோப்பளாங்குறிச்சி! தோப்பளாங்குறிச்சி!னு உதாரணம் சொல்லறார். வயசான மேனனோட பழைய நினைவுகள் எல்லாம் கொல்லத்துல படமாக்கி இருக்கா. கொல்லம் கேரளால ஒரு அழகான இடம். 5 தடவை அங்க நான் போய்ருக்கேன். கொல்லம் மலை பாதைக்கு நடுல ஹோண்டா சிட்டி கார் ஆடி ஆடி வரும் அழகே அழகு! 6 டஜன் கதானாயகிகள் இருந்தாலும், ஐஸ் குட்டி கண்ணுலையே நிக்கரா, நெஞ்சுலையே விக்கரா!னு வாய் விட்டு ஜொள்ளி வாங்கிக் கட்டிக்கும் ரங்கு போல, எத்தனை கார் வந்தாலும் ஹோண்டா சிட்டியோட அழகுக்கு இணையாகாது.
நிற்க, படத்துல இல்லாத விஷயம் எதெல்லாம்னு சொல்ல வேண்டாமா, பாண்டிய மன்னனின் ஐயத்தை தீர்த்த வரிகளோ என எண்ணும் படியான,
//சிங்காரி நாத்தனார்! சிங்கிள் டீயை ஆத்தினாள்! கோடு போட்ட க்ளாசிலே எனக்கு ஊத்தினாள்// - போன்ற வரிகளை உடைய குத்துப் பாட்டு, குலுக்கு நடனம் எதுவும் இந்த படத்தில் இல்லைங்கர்து ஒரு முக்கியமான பாய்ண்ட்.
கதானாயகன் பஞ்ச் டயலாக் பேசி மொக்கை போட மாட்டார்.
கதானாயகனும், கதானாயகியும் கையை கோர்த்துண்டு கனவுல சிங்கப்பூர்ல (வாய் வழியா பூங்கொத்தி விடும்) சிங்கம் பக்கத்துலயோ அல்லது ஆஸ்திரேலியாவின் ஓப்ரா ஹவுஸ் பக்கதுலையோ பாட்டுப் பாடி நடனம் ஆடமாட்டார்கள்.
முக்கியமான விஷயம், படம் முடிஞ்சு இயக்குனர் பேரை மட்டும் போடாம 'ஜெயராஜ் மற்றும் அணி'னு போட்டது பாராட்டப்பட வேண்டிய விஷயம்.
நம்பாத்து பட்டாசாலைல(அர்த்தம் தெரியும்னு நினைக்கறேன்) அம்மா சமைச்சு வெச்ச சுண்டக்காய் வத்தக்குழம்புக்கு சுட்ட அப்பளாத்தை தொட்டுண்டு, ஓடும் க்ரைண்டர் சத்ததுக்கு நடுவில் அம்மாவோட பேசிண்டே சாப்பிடுவது போன்ற ஒரு யதார்த்தமான படம்.
(குறிப்பு - க்ரைண்டர் ஓடும் போது சத்தம் வருதுன்னா அப்போ க்ரைண்டர்ல உளுந்து ஓடிண்டு இருக்குனு புரிஞ்சுக்கனும், அரிசி ஓடும் போது சத்தம் வராது. அரிசி உளுந்தோட தரம் & ரேசியோவை வச்சும், எவ்ளோ நேரம் ஊறவைக்கறோம்ங்கர்தை பொறுத்தும், இடையில் விடப்படும் தண்ணியை பொறுத்தும், அரைக்கப்படும் நேரத்தை பொறுத்தும், மாவை ஒன்னுசேர கலப்பவரின் கையை பொறுத்தும் தான் இட்லியின் தரம் அமையும். இதுல எதாவது ஒன்னு மிஸ் ஆனாலும் உங்க மிஸ்ஸஸ் செய்யும் இட்லி இட்டிலி ஆகிவிடும். அப்புறம் 'இட்லி சரியா வரலை'னு சில பேர் மாதிரி போஸ்ட் போட வேண்டியது தான்...:P)
